Rozważania

Rozważania

zamęczamy się zmartwieniami
potykając się rozmyślnie nad problemami
wypadły już wszystkie włosy
podzielone na czworo
w analizie prześwietlane czarnymi myślami
odpocznijmy wstając przyozdobieni uśmiechami
ubierając się w dobry humor
i rozpadlin przypuszczeń unikając
w zdumieniu niech będzie zachwyt
odrobina zdziwienia
trochę niedopowiedzenia
radość i prostota uniesienia
gdy pomija się błahostki samospełnienia
a celebruje się istotę w sensie dopełnienia
dobrze, że wiesz szumem słów
aż do przesytu zadławienia
wiedząc jak wiedzieć trzeba
żyj nie depcząc
idź w stronę nieba
bo jeśli wiesz więcej
kochaj bardziej w udręce
uniesiony unoszącymi
myślami
przytulam
cicho
serdecznie
ufnie
marząc za takimi chwilami
zatroskany nie tyle przesytem doznań
co strapiony Bogiem nierozpoznanym
szukając wrażeń zapisanych na receptę
samotności wśród tłumów przewrotności
zamilcz i wyjdź
z jaskini samozadowolenia

ks. Andrzej Hładki, Koźla 2021-01-28

***
(na wspomnienie św. Tomasza z Akwiny – 28 stycznia)

wszystko się zgadza
pragniemy miłości, pokory, cierpliwości
by inni je mieli i nam je okazywali
sami nie jesteśmy tacy oddani
chcemy być kochani
krnąbrni i niesłuchający
obyśmy lekarstwa się nie bali

ks. Andrzej Hładki, Koźla 2021-01-28

chwile trwają tylko przez chwilę
dobre wystarczą na dłużej
złe ucinaj i skracaj
w drodze życia do nich nie wracaj

są ludzie, których dnie podobne do nocy
lubiący komentować
innych – diagnozować
entuzjazmem życia dawaj odpór niemocy
nauczony i uczący się co to znaczy kochać
życiem delektuj się spokojnie bez przemocy
daj oddech sobie i innym – każdy potrzebuje pomocy

rozgartując zaspy śnieżnych myśli
w skąpanym słońcem sercu
zaśpiewają ptaki szukające lądu
w duszy poczerniałej od natarczywości grzechu
chcę odpocząć przy tobie
niczego nie udowadniając wam ani sobie
myśleć, milczeć, słuchać, kochać bez pośpiechu
kto patrzy z miłością
zerka spojrzeniem z tęsknotą
dobrocią kojącą w uśmiechu
ten nie marszczy brwi
bo inni są źli
nie traktuje człowieka jako zawalidrogę

zapytam się obecnością
jak przebyć drogę
w której i tobie pomogę
tylko wtedy
gdy nie masz gotowych odpowiedzi
zamienisz się w nasłuchiwanie
na szept, który słyszą
wiedzący czym jest oczekiwanie


***
„dobry czas”
każdy czas jest dobry
by być dobrym

ks. Andrzej Hładki, Koźla 2021-01-21

kto milczy szanuje prawo do mówienia
Boga, człowieka, sumienia
ceni nadzieję świętego milczenia
które nie jest infantylnym nadąsaniem
lecz refleksją, uciszeniem burzy, zatrzymaniem

nie masz prawa zasypywać mnie
toksycznymi złymi emocjami
bo chcesz się wypowiedzieć
skrusz serce miłością
rozmawiaj z życzliwością
<<w milczeniu i nadziei leży wasze ocalenie>> (Iz 30,15)
zastanowisz się co masz powiedzieć
dowiesz się co chcesz wiedzieć

wielu słyszy
mało słucha
jeszcze mniej jest posłusznych
uparcie bronią swojego zdania
nie dlatego, że jest dobre, lecz ich własne
bojąc się tego co jest w chwili spotkania
słowa ze Słowem, gdy wychodzi się poza myśli ciasne

jeżeli nie chcecie pasjonatów
będziecie mieć oportunistów
gdy <<wylewa się dziecko z kąpielą>>
nie ma to nic wspólnego z troskliwą dzietnością
ani z jakąkolwiek dobrze pojętą higieną
poza iluzją świętego spokoju
okraszoną żałosną czołobitnością

spotkanie człowieka
który dostrzega co trzeba
jest pisaniem poezji
na gruncie refleksji
codziennością znośną
dzięki nie słów finezji
lecz miłości wytrwałością

ks. Andrzej Hładki, Koźla 2021-01-11

jeżeli cię nie doceniają
nie przeceniaj tych
którzy cię oceniają

wielcy ludzie cenią życie
swoje i innych nieskrycie
ludzie pychą nadęci
są tylko sobą przejęci
poza wyjątkami
gdy sprzedają swoje ideały

leczenie chorób duszy zauroczonych ciałem
jest gaszeniem ognia łatwopalnym materiałem
gdy tłuczemy się z myślami
uśpionych karłów własnych poglądów
możemy zagubić sztukę <<ars celebrandi>>

Miłość zbiera nas spotykając
odważnych w czynach
chociaż się potykając
o własne i cudze słabości
przebaczają i nie pielęgnują robaczywej złości

kto kocha – widzi więcej niż czubek własnego nosa
kto przebacz – robi miejsce Światłu, co do serca wkracza
kto myśli – zastanowi się, każde słowo i milczenie przemyśli
kto szuka – odkrywa stratę, potrzebę która do serca puka

odkrycie Prawdy jest rozpoznaniem Miłości
która przychodzi pocałunkiem wilgotnym od łez
do serca spękanego hałasem wieloznaczności
każdy może bronić swoich tez
Miłość domaga się czułości
czy już o tym wiesz?

bądźmy namaszczeni Duchem Świętym
a nie ugryzieni duchem ciemnym

chrzest nie załatwia mojego i twojego zbawienia
nie załatwia, ale ułatwia

ks. Andrzej Hładki, Koźla 2021-01-06 i 09

ileż gwiazd gaśnie za nami w oddali
jak wiele ich błyśnie przed nami pytaniami
o tę jedyną, której oczy lśnią dobrocią
zapachniało pocałunkami
- spotkaj się z Dzieciną

wędrowcem jest każdy kto żyje nadzieją
rozpoznawszy cel
uronisz nad apatią gorzką łzę
zapalonych do zdobywania szczytów myślą
nieodkrytą tęsknotę gaszą strachu bezideą
kto chce kochać spotkaną Osobę
musi zapytać i odkryć Drogę
idąc człowiekiem przez Człowieka do ciebie
stawiam stopy w ślady stóp po rozgwieżdżonym niebie

obawy zostaw na wieszaku codzienności
strachy zamknij na wybiegu przezorności
ruszając poruszony Pierwszą Przyczyną
wiem, że spotkanie będzie nie tylko chwilą
Mądrość w kruszynie Chleba jest zbawczą drobiną

licytacje cierpieniem
oddaj na aukcji ludziom
którzy kryją się za smutku cieniem
kto żyje i kocha mało marudzi
kto knuje i szlocha często się łudzi
wyruszyliśmy w drogę przez życie
z Życiem po kres życia odkrycie
przeżywając przeżycia życiowym dożyciem

ks. Andrzej Hładki, Koźla 2021-01-04/05

na rozstaju drogi
zastanawiają się myśli
jak iść drogą prawą na lewo
od miejsca gdzie są pesymiści

kolekcję zostaw kolekcjonerom
koneserom chwil co walczą z chimerą
by ulotność zapisać na diamentowym liściu
smaganym wichrami przeciwnych wizjonerów
zaspokoić marzenia można tylko jawą
co wije się w głowie dookoła sennego śpiewu
tu jesteś dziś
delektuj się mądrze chwilą
którą nazywają życiem
pamiętaj wczoraj, jutra się spodziewaj
dziś kochaj i mądrości nabieraj

zakochani w sobie
łasi na to co kto powie
zakochani w słowach
nie kochają Przedwiecznego Słowa
przechwalając się tym co wiedzą
nawet nie tyle ile zjedzą
zapatrzeni w siebie
przegapili Boże Ciebie
przywiązują ludzi do siebie
zamiast rozkochiwać ich w Niebie
uwielbiają postawić na swoim
zamiast cieszyć się z bycia dzieckiem Twoim

Mądrość lubi być słuchana
zadomowi się u tego, przez kogo jest kochana


ks. Andrzej Hładki, Koźla 2021-01-02

zaskoczyła nas zima
schowała się za płatkami deszczu
przysłaniając niejedną gwiazdę jest niema
na wołanie o <magię świąt>
liczni chcą zaczarować święta
zapominając, że ziemia jest uśmiechnięta
gdy przed Nowonarodzonym klękają nie tylko bydlęta
ziemia i niebo wołają – to jest sprawa święta
nie tylko opiera się o jedzenie i kolęd nucenie
daj Jezusowi serce
poddaj się pod Jego prowadzenie
On nie przyszedł byś był prezentami obsypywany
najpierw przyszedł, by ponieść krzyż i święte rany
byś był uratowany
przyniósł zbawienie
niech zatem radości ciepła spotkania
zachęcą cię do Maleńkiemu chwały oddania

ks. Andrzej Hładki, Koźla 2020-12-24

porozmawiajmy trzymając się Słowa
dotrzymuje słowa – by była to twórcza rozmowa
poezji miłości przeplatanej prozą słabości
która zroszona łzami
potu trudu, wysiłku kroplami
mogła stać się przykładem
dla milczących latami
i dla krzyczących bólu niepowodzeniami

tam gdzie chce się usłyszeć
zobaczyć oczy anioła ponad przeszkodami
dopowiadać świętym milczeniem słowa
chronione rosą Ducha Świętego
pod Archanioła Gabriela skrzydłami

Maryjo – Matko Słowa
Matko nas ludzi gołosłownych i dosłownych
Matko ludzi gadatliwych i powściągliwych
Matko za nic życie mających i życia broniących
Matko bezdzietnych i wielodzietnych
Matko pomstujących i modlących
Módl się za nami
nieumiejętnymi i kwiecistymi
pokrzywionymi i zbyt ufnymi
kieruj do Boga
myślami, słowami
naszymi

ks. Andrzej Hładki, Koźla 2020-12-18


DIALOG
– odwieczny dialog Boga z człowiekiem
jest nieraz zakłócany
przez egoistyczny monolog…
Jeśli często „myślisz sobie” o Bogu,
a rzadziej pytasz i słuchasz,
to „wymyślisz” swojego Boga,
według własnego „widzi mi się”.

ks. Andrzej Hładki

rozpoznać obecność Źródła radości
Dawcy życia w szepcie miłości
otworzyć umysł, uczucia, ukazać czynami
jak dobrymi jesteśmy na co dzień
nie tylko ostentacyjnymi deklaracjami

wyklęczane oczekiwanie
jest żarliwym zawierzeniem
wypłakane serce ku zmianie
jest bezgranicznym powierzeniem

<<radujcie się zawsze w Panu>>
nie przez chwilę i nie przez chwil parę
zawsze gdy pokój w niespokojnym sercu
stanie się oddechem szczęśliwego z daru
życia dla życia bez szlabanów czasu
miłości w dotyku niedotykalnego ducha
wiary co kompasem jest w codzienności
nadziei, która podpisem jest pewnym wieczności

możesz oglądać się za cieniem wytchnienia
co lubi sprawdzone słowa i szuka zadowolenia
za tym wyborem idzie szare rozstanie się z kolorem
odkrywania nowych smaków – niesmaczna onomatopeja

czym woda jest dla ugaszenia pragnienia
czerpana ze studni przemienienia
tym zanurzony w Świętym
chrześcijanin pragnący zbawienia

czym wiatr jest dla żeglarza
z rozpostartym horyzontem
tym człowiek wierzący
z utwierdzonym życzliwym poglądem

każdy z nas popełnia błędy
ze złości, słabości, uparcie idąc w odmęty
kto chce być uratowany
nadzieję zanurzy w Chrystusa rany

radością jest nie tyle mienić się świętym
co ufać w Bożą pomoc i żałować za błędy

ks. Andrzej Hładki, Koźla 2020-12-11

© 2021 Kartka z liturgii. All Rights Reserved.

Wykonano w Dery.pl

Odwiedza nas 63 gości oraz 0 użytkowników.