dokładnie zbadać
prześwietlająco zaciemniając podsumować
innych ludzi
- zajęcie przechodzące
ludzkie pojęcie -
w robocie nad cudzym sercem
nigdy nie grozi bezrobocie

rachunek sumienia
przepisz sobie
na ból głowy
przycisz o innych
puste rozmowy
natychmiast ustąpi
nadęcie
a i niejedno złośliwe wzdęcie -
troski życzliwej trzeba więcej

5 środa tygodnia zwykłego w ciągu roku (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, Mk 7,14-23

Czytaj więcej...

drobiazgowo dbając
o drobiazgi
łatwo w cudzym oku
doszukać się drzazgi
życie składa się z drobiazgów
miłości
dobrych słów,
czułości co liczy myśli
w czuwaniu patrzącym z nadzieją
o świtaniu pełnym dobrych snów
pamięcią jest co opiekuje się zapamiętale
nad "dzisiaj" podarowanym
przez życie całe

niemiłość
ubiera się w szatę obojętności

Boże dający prawo by dbało
daj miłość pachnącą
by wspierać się udawało

5 wtorek tygodnia zwykłego w ciągu roku (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, Mk 7,1-13

Czytaj więcej...

możesz nie dowierzać
słońcu co wschodzi
na twoim niebie
pytanie dusi
w potrzebie
skąd taka punktualność
śmierci?
dopiero się obudziłem
a już biorą udział
w moim pogrzebie
możesz udowadniać
słabość i głupotę innych
głupio słabości swej nagość
okrywając wstążką złości
możesz - zmienia się w mogłeś
nim twoje światła zgasną
i trumnę ciasną ciszą zatrzasną
odrobiną popiołu
uśmiechnij się dziecięco
- Bóg woła do domu

4 środa tygodnia zwykłego w ciągu roku
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, Mk 6,1-6

Czytaj więcej...

co to znaczy zaufać
gdy wydajesz się
nie słuchać?
co daje wiara
ona z miłością
to taka para
przy nadziei
na rozwiązanie
chociaż złe słowa
obmowy
kopniaki
niszczą życie
w sposób dwojaki
- ciało i duszę
skazują na katusze

dobrze uczyniłeś wszystko Boże
uzdrowiłeś
z lęków
wiem, że i dziś
łaska Twa wspomoże

4 wtorek tygodnia zwykłego w ciągu roku
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, Mk 5,21-43

Czytaj więcej...

mówię za dużo, a milczę za mało
płaczę przez łzy
uśmiecham się w uśmiechach
dlaczego
wiesz tylko Ty
przyjdą dni
uśmiechnę się przez łzy
jesteś przy mnie
cierpiący
cierpliwy
dzień i w nocy
pokrzepiając słowem
dajesz tchnienie
wołasz chmury deszczu otuchą
na niebie

czekasz na wzrost
miłości
wychodzisz naprzeciw
przeciw mojej opieszałości
bo Miłość dogaduje się z miłością

3 piątek tygodnia zwykłego w ciągu roku (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, Mk 4,26-34

Czytaj więcej...

sercem sensu
jest miłość w sercu
co stawiając pytania
szuka szczerze
rozwiązania

przestań zastawiać pułapki
doszukiwać się dwuznaczności
kto kocha
mądrze pości
skąpany w promieniach
Bożej radości

wesele to nie pogrzeb
post to nie kara
napełnieni Duchem Świętym
słowem nabożeństwa
czynem błogosławieństwa
- chwalmy Pana

2 poniedziałek tygodnia zwykłego w ciągu roku (II)
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, Mk 2,18-22

Czytaj więcej...

wiem, że żyję
wiem, że przeminę
wiem, że umieram
wiem, że nie zginę

tęsknię za dobrocią
co sączy się słońcem
codziennych niepotrąceń

tęsknię za życzliwością
co nie współzawodniczy
w deptaniu po trupach
w cynizmu butach

tęsknię za miłością
co dotykiem potrafi
cieszyć się podarowaną
razem codziennością

ufam jak pasterze
co owiec strzegąc
mogą samotność przemóc

ufam symeonowym czekaniem
co kroczeniem jest
a nie biernym staniem

29 grudnia Piąty dzień Oktawy Bożego Narodzenia
fr. Leon, Międzyrzecz, Rozważanie, Łk 2,22-35

Czytaj więcej...