Rozważania

Rozważanie na XXVIII NIEDZIELĘ ZWYKŁĄ (ROK B) - 2021

z uśmiechem muskam
bezkresem zamknięte powietrze
słuchając żarliwie składanych zapewnień
obietnic kołyszących się pośród gruszek na wierzbie
przelicytowana recenzjami
zielonych ludzików
nauka co uczyć się nie chce
a chętnie poucza

każdy z pasją lub przy okazji
szczęścia szuka
rozglądamy się za dobrym spojrzeniem
pachnącym świeżością i ciepłym przytuleniem
gdy słowa się ceni
o uczuciach się nie duka

skończyliśmy – wciąż kończymy
tyle zadań – poszukiwań
tyle chwil – od siebie setki mil
tyle myśli – niech się wpierw namyśli
tyle gestów - na pokaz manifestów?
tyle modlitw – tylko – aż tyle?
ważne w nich, czy kochamy
czy przebaczamy
by miłość z miłością nie pozostała w tyle

certyfikowane przedszkola, szkoły, uczelnie
- kochasz czynnie, czy obserwujesz biernie?
kto liczy dufnie tylko na własne siły
temu Bóg i człowiek przeszkadza – nie jest jemu miły

co się musi w twoim życiu wydarzyć
strata?
zysk?
samotność?
rozstanie po latach?
cios od najbliższych zadany w pysk?
uśmieszkami kamuflowana przewrotność?
choroba?
żałoba?
plugawa mowa?
byś odkryła – duszo dobra – miłości głodna
liczenie na innych
to lokata zmienna
na wieczność niewygodna
gdy przed Stwórcą staniesz swobodna

wiesz, że wszyscy umierają
tylko jak się ta wiedza ma do ciebie?
wszystkie plany – piękne także przemijają
potakując, czy zaprzeczając – pamiętasz o niebie?
życie biegnie życia miedzą
miej na uwadze własne zbawienie
uczynki miłości z łaską Bożą
o tobie prawdę powiedzą

ks. Andrzej Hładki, Koźla, 04.10.2021 A.D.

28 NIEDZIELA ZWYKŁA, ROK B

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ Mt 5,3
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Błogosławieni ubodzy w duchu,
albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA Mk 10, 17-30
Rada dobrowolnego ubóstwa

+ Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Gdy Jezus wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i upadłszy przed Nim na kolana, zaczął Go pytać: «Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?».
Jezus mu rzekł: «Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. Znasz przykazania: „Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę».
On Mu odpowiedział: «Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości».
Wtedy Jezus spojrzał na niego z miłością i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną». Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.
Wówczas Jezus spojrzał dookoła i rzekł do swoich uczniów: «Jak trudno tym, którzy mają dostatki, wejść do królestwa Bożego». Uczniowie przerazili się Jego słowami, lecz Jezus powtórnie im rzekł: «Dzieci, jakże trudno wejść do królestwa Bożego tym, którzy w dostatkach pokładają ufność. Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa Bożego».
A oni tym bardziej się dziwili i mówili między sobą: «Któż więc może być zbawiony?».
Jezus popatrzył na nich i rzekł: «U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe».
Wtedy Piotr zaczął mówić do Niego: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą».
Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci lub pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym».

Oto słowo Pańskie.

BOGACTWO JEST TYLKO NARZĘDZIEM
„Bogactwo jest takim narzędziem. Umiesz go używać sprawiedliwie: służy sprawiedliwości. Używa go ktoś niesprawiedliwie: staje się sługą niesprawiedliwości. Z natury bowiem swojej ma ono służyć, ale nie rządzić.
Nie należy zatem winić tego, co samo w sobie będąc bez winy, nie jest ani złe, ani dobre. Winę trzeba przypisywać tylko temu, kto może posłużyć się narzędziem tak źle, jak i dobrze, zgodnie ze swoją wolą. A zdolność tę posiada jedynie rozum ludzki, który może swobodnie osądzać i ma pełną władzę posługiwania się rzeczami użyczonymi człowiekowi. Tak więc nie mienie niszczyć należy, ale raczej namiętności duszy, które nie pozwalają, abyśmy w sposób właściwy posługiwali się tym, co posiadamy. A w ten sposób, stawszy się człowiekiem szlachetnym, będziesz umiał posługiwać się właściwie swoim mieniem. Słowa zatem Chrystusa nakazujące porzucić wszystko, co się posiada, i sprzedać całą swoją majętność, należy rozumieć właśnie w ten sposób, gdyż dotyczyły one wewnętrznego usposobienia duszy.”

KLEMENS ALEKSANDRYJSKI (+ ok. 212). Pisarz grecki. Był wielkim nauczycielem w Aleksandrii. Jego dzieła Protreptyk, Pedagog i Stromateis [Kobierce] stanowią ważny etap rozwoju myśli chrześcijańskiej. Homilia „Który człowiek bogaty może być zbawiony?” porusza problem dobrego używania dóbr materialnych.

[ks. Marek Starowieyski. „Karmię was tym, czym sam żyję. Ojcowie Kościoła komentują niedzielne czytania biblijne rok B”. Wydawnictwo WAM 2014. s. 517]

(grafika/foto)
autor: Nawalescape
(wybór graf. – paulina kucaba)

 

 

© 2021 Kartka z liturgii. All Rights Reserved.

Wykonano w Dery.pl

Odwiedza nas 23 gości oraz 0 użytkowników.